W najnowszym wydaniu „Komentarza Tygodnia” Stanisław Michalkiewicz przedstawił ostrą i pełną ironii analizę bieżącej sytuacji politycznej w Polsce. Publicysta połączył sprawę kryzysu wokół Trybunału Konstytucyjnego, politycznej pozycji prezydenta Karola Nawrockiego, nieskutecznych zapowiedzi opozycji dotyczących odwołania rządu oraz strzelaniny w Krakowie. W jego ocenie tragiczne wydarzenia w stolicy Małopolski okazały się dla Donalda Tuska wyjątkowo korzystnym z politycznego punktu widzenia momentem, pozwalającym rządowi odzyskać inicjatywę i odsunąć na dalszy plan niewygodne pytania dotyczące działań władzy.
Michalkiewicz nie szczędził przy tym złośliwości zarówno rządzącym, jak i opozycji. Szczególnie krytycznie ocenił brak skutecznych narzędzi, którymi dysponuje prezydent Nawrocki w sporze o Trybunał Konstytucyjny. Zwrócił również uwagę na znaczenie aparatu państwowego, a zwłaszcza policji, w rozstrzyganiu konfliktu o to, który z dwóch konkurujących ośrodków będzie faktycznie sprawował władzę.
„Donald Tusk ma wyjątkowe szczęście”
Komentarz Michalkiewicz rozpoczął od wydarzeń w Krakowie, które – jak przekonywał – przyniosły premierowi polityczną korzyść w niezwykle trudnym dla niego momencie.
– Proszę państwa, co tu ukrywać, Donald Tusk ma wyjątkowe szczęście. Wyjątkowe – stwierdził publicysta.
Następnie nawiązał do strzelaniny w Krakowie, określając ją jako wydarzenie, które stało się dla szefa rządu „prawdziwym darem niebios”.
– Ta strzelanina w Krakowie, ten zamach dokonany przez prawdopodobnie wariata, a w każdym razie człowieka, który tam cierpiał na wolę mocy, najwyraźniej wszystkie okoliczności na to wskazują, był dla niego, czy jest dla niego prawdziwym darem niebios – mówił.
Michalkiewicz zastanawiał się przy tym, dlaczego premier jest tak szczodrze obdarowywany przez los. Przywołał ironicznie powiedzenie przypisywane jednej z dam z czasów rewolucji francuskiej, według którego Pan Bóg jest po stronie silniejszych batalionów.
W jego interpretacji ta uwaga wyjątkowo dobrze pasuje do obecnej sytuacji politycznej w Polsce.
– Niewątpliwie silniejsze bataliony słuchają Donalda Tuska, bo pana prezydenta to ani nawet słabsze bataliony nie słuchają. Tylko w ogóle żadne – ironizował.
To właśnie w tym kontekście publicysta przeszedł do sprawy Trybunału Konstytucyjnego i możliwości przeciwstawienia się przez prezydenta działaniom obozu rządzącego.
Prezydent Nawrocki bez skutecznych narzędzi w sporze o Trybunał
Zdaniem Michalkiewicza wydarzenia związane z Trybunałem Konstytucyjnym pokazały ograniczoną skuteczność prezydenckich instrumentów działania. Publicysta określił konflikt mianem „adwokackiego zamachu stanu” i przekonywał, że Karol Nawrocki nie dysponuje środkami pozwalającymi powstrzymać rozwój sytuacji.
– Pan prezydent Nawrocki nie ma żadnych narzędzi, żeby zdławić ten adwokacki zamach stanu związany z Trybunałem Konstytucyjnym w zarodku – oceniał.
Michalkiewicz odniósł się również do wizyty prezydenta w siedzibie Trybunału. Nie omieszkał przy tym skomentować zamieszania związanego z ochroną głowy państwa.
– Cała Polska mogła zobaczyć, że prezydent nie panuje nawet nad własną ochroną, bo on własnym ciałem torował swoim ochroniarzom drogę, a nie odwrotnie – mówił.
W dalszej części wypowiedzi wspomniał o przepychankach i próbach zagrodzenia prezydentowi drogi przez Annę Korwin-Piotrowską.
Publicysta zauważył, że mimo tych okoliczności prezydent mógł liczyć na sympatię części opinii publicznej. Przywołał przy tym charakterystyczny dla polskiej historii motyw solidarności ze zwyciężonymi.
– Nie bez kozery na cmentarzu powązkowskim jest pomnik Gloria Victis. Chwała zwyciężonym. To się u nas często zdarzało, że zwyciężeni mieli rację i cieszyli się sympatią opinii publicznej, podczas gdy zwycięzcy niekoniecznie – przypomniał.
Michalkiewicz zwrócił uwagę, że konflikt wokół Trybunału doprowadził do trwałego podziału społeczeństwa. Według jego interpretacji część obywateli popiera działania obozu Donalda Tuska, natomiast druga część uważa je za bezprawne.
Szczególnie niepokojący jest jednak, jego zdaniem, rozwój sytuacji instytucjonalnej. Publicysta wskazał na możliwość funkcjonowania dwóch konkurencyjnych Trybunałów Konstytucyjnych – jednego uznawanego przez stronę rządową, drugiego przez opozycję.
Dwa Trybunały i jedno zasadnicze pytanie: kogo posłucha policja?
W ocenie Michalkiewicza konflikt może doprowadzić do sytuacji, w której obie strony sporu będą uznawały własną interpretację legalności Trybunału Konstytucyjnego.
Publicysta przypomniał o sędziach, którzy wcześniej złożyli ślubowanie wobec prezydenta, oraz o osobach, których status jest przedmiotem politycznego i prawnego sporu.
– W ten sposób efektem tego adwokackiego zamachu stanu mogą być dwa Trybunały Konstytucyjne. Jeden Trybunał Konstytucyjny będzie uznawany przez stronę rządową, drugi Trybunał Konstytucyjny będzie uznawany przez stronę opozycyjną – przewidywał.
Najważniejsze pytanie nie dotyczy jednak, zdaniem komentatora, tego, który z tych ośrodków będzie przedstawiał mocniejsze argumenty prawne, ale tego, który będzie dysponował realną możliwością egzekwowania swoich decyzji.
– Który będzie miał moc sprawczą? Odpowiedź jest prosta. Ten Trybunał Konstytucyjny będzie miał moc sprawczą, którego będzie słuchała policja – stwierdził.
Dla poparcia swojej tezy przywołał słynne słowa Mao Zedonga:
– Władza wyrasta z lufy karabinu, a nie z jakichś deklamacji parlamentarnych.
Opozycja zapowiadała wielkie działania, ale na zapowiedziach się skończyło
Kolejnym tematem poruszonym przez publicystę były deklaracje polityków opozycji dotyczące skrócenia kadencji Sejmu oraz doprowadzenia do upadku rządu Donalda Tuska.
– Okazało się, że te wszystkie buńczuczne zapowiedzi pana marszałka Bosaka o skróceniu kadencji Sejmu, podobnie jak zapowiedzi buńczuczne pana Mateusza Morawieckiego ze stowarzyszenia Rozwój Plus, wotum nieufności dla rządu, to takie tylko opowieści, żeby było ładniej – ocenił.
Publicysta zwrócił uwagę, że skoro nie udało się nawet doprowadzić do odwołania ministra Marcina Kierwińskiego, trudno oczekiwać, by powodzeniem zakończyła się próba obalenia całego gabinetu.
W ten sposób Michalkiewicz wytknął opozycji brak skuteczności i rozdźwięk pomiędzy politycznymi deklaracjami a rzeczywistymi możliwościami działania.
Krakowska tragedia zmieniła polityczną sytuację rządu
Najbardziej rozbudowana część komentarza dotyczyła jednak wpływu wydarzeń w Krakowie na sytuację polityczną Donalda Tuska.
Michalkiewicz przypomniał, że wcześniej działania rządu w sprawie Trybunału Konstytucyjnego spotykały się również z krytycznymi reakcjami za granicą. Wspomniał przy tym o przychylnych wobec rządu głosach z Niemiec, co stało się dla niego okazją do kolejnej ironicznej uwagi o możliwych zagranicznych inspiracjach politycznych.
W jego ocenie wydarzenia krakowskie całkowicie zmieniły atmosferę wokół polskiego rządu.
– W tym momencie Donaldowi Tuskowi spływa na niego prawdziwy dar niebios w postaci strzelaniny w Krakowie. Proszę państwa, nastroje opinii światowej radykalnie się zmieniają. Już nikt nie krytykuje gabinetu obywatela Tuska Donalda. Tylko wszyscy tu solidaryzują się z Polską, współczują Polsce i tak dalej, i tak dalej – mówił.
Zdaniem komentatora tragedia pozwoliła rządowi ponownie przejąć inicjatywę w debacie publicznej.
– A poza tym rząd odzyskuje inicjatywę. To widać było nawet po posiedzeniu sztabu kryzysowego – zauważył.
Michalkiewicz nie byłby jednak sobą, gdyby nie skomentował złośliwie również wyglądu przedstawicieli rządu podczas tego wydarzenia. Szczególną uwagę poświęcił ministrowi sprawiedliwości Waldemarowi Żurkowi, który pojawił się w kurtce z kamuflażowym wzorem.
Publicysta ironizował, że minister najwyraźniej chciał dostosować się do wojskowego stroju sprawcy krakowskich wydarzeń.
– Obywatel Żurek Waldemar jako jedyny członek rządu z tej okazji przywdział kurtkę kamuflażową. Widać było, że się dostraja do ogólnego nastroju – komentował.
Ten fragment miał charakter typowo satyryczny, ale wpisywał się w szerszą tezę Michalkiewicza: rząd, który wcześniej znajdował się w defensywie, dzięki zmianie społecznych nastrojów odzyskał możliwość narzucania własnej narracji.
Policja w centrum politycznego sporu
Publicysta zwrócił także uwagę na zmianę społecznego odbioru policji po wydarzeniach w Krakowie. Jego zdaniem tragiczne wydarzenia i związana z nimi solidarność z funkcjonariuszami sprawiły, że krytyka policji zeszła na dalszy plan.
Przypomniał, że wcześniej pojawiały się ostre określenia dotyczące działań policji, natomiast obecnie dominować zaczęły głosy poparcia dla funkcjonariuszy.
– Teraz policja, każdy policjant ojczysty jest naszym ulubieńcem, ulubieńcem opinii publicznej. Nawet jak tam część opinii publicznej ma zastrzeżenia, no to będzie te zastrzeżenia głęboko skrywała – zauważył.
Michalkiewicz wskazał również na stanowisko Kościoła, który zaapelował o konstruktywny dialog i przezwyciężanie podziałów. W jego ocenie również takie wezwania wpisują się w atmosferę sprzyjającą kontynuowaniu dotychczasowych działań rządu.
Wszystko to prowadzi go do zasadniczego wniosku: w sporze o Trybunał Konstytucyjny najważniejsze może okazać się to, kto będzie dysponował poparciem instytucji odpowiedzialnych za wykonywanie decyzji państwowych.
„Zagadnień dziejowych nie rozstrzyga się parlamentarnymi deklamacjami”
Na zakończenie Michalkiewicz powrócił do kwestii realnej siły państwa i znaczenia aparatu przymusu. Przywołał nie tylko Mao Zedonga, ale również słowa przypisywane pruskiemu kanclerzowi Ottonowi von Bismarckowi.
– Jak zauważył pruski kanclerz Otto Bismarck, zagadnień dziejowych nie rozstrzyga się parlamentarnymi deklamacjami, tylko krwią i żelazem – przypomniał.
Dodał przy tym z właściwą sobie ironią:
– Nawet jeżeli jest to krew z nosa.
Najnowszy „Komentarz Tygodnia” Stanisława Michalkiewicza jest więc przede wszystkim krytyczną diagnozą sytuacji politycznej, w której – w ocenie publicysty – opozycja nie potrafi skutecznie przeciwstawić się działaniom rządu, prezydent nie dysponuje wystarczającymi narzędziami, a tragiczne wydarzenia mogą dodatkowo wzmacniać pozycję obozu władzy.
A strzelanina w Krakowie? W interpretacji Michalkiewicza stała się dla Donalda Tuska politycznym momentem wyjątkowo korzystnym – pozwalającym odwrócić uwagę od niewygodnych dla rządu sporów i ponownie skupić opinię publiczną wokół działań władzy.
